Ta część architektury odpowiada za zarządzanie przychodzącym ruchem www i kierowaniem go do odpowiednich węzłów sieci. Ruch może być zarówno kierowany bezpośrednio do jednego z serwerów webowych, jak i do jednego z serwerów proxy. W K2 używamy sprzętowych load balancerów Alteon firmy Nortel Networks, jednak można w tym miejscu przy prostych rozwiązaniach z powodzeniem wykorzystać dostępne narzędzia opensourcowe, np. Crossroads. Innymi, komercyjnymi alternatywami dla sprzętowych przełączników warstwy aplikacji może być produkt Citrixa czyli NetScaler

Alteony jako load balancery warstwy 7 modelu OSI (aplikacji) pozwalają na decyzję o przekierowaniu ruchu na podstawie adresu źródłowego, portu, identyfikatora SSL, nagłówków HTTP, url'a a nawet cookies. Dzięki temu load balancer wie, czy dane żądanie powinno być przesłane bezpośrednio do serwera webowego – i do którego – czy też może zostać przesłane do podsieci serwerów proxy. Ten segment sieci powinien również być redundantny. Alteony są stackowane w taki sposób, aby zapewnić redundancję i w razie potrzeby przejąć obsługę ruchu sieciowego. Co więcej, na poziomie load balancera dokonujemy już dekompresji oraz deszyfrowania połączeń ssl. Wsparcie sprzętowe pozwala na obsługę dużej ilości jednoczesnych połączeń.

Decyzja na temat rozkładu ruchu pomiędzy serwerami webowymi odbywa się za pomocą mierzenia czasu i statusu odpowiedzi HTTP. Load balancer okresowo odwołuje się do skryptu umieszczonego na poszczególnych serwerach webowych. Skrypt wewnętrznie sprawdza poprawność działania aplikacji, weryfikuje połączenie z bazą danych i inne. Jeśli wszystko zostało poprawnie zweryfikowane, zwraca status OK do load balancera. Ten dodatkowo porównuje czasy odpowiedzi każdego z webserwerów i ustawia im odpowiednie wagi w/g których dystrybuuje ruch.